Merhaba. Benim Adım Juliet, İstanbul / Karga

İnteraktif bir Tiyatro Performans
William Shakespeare'in Romeo ve Jüliet'ini temel aldık

Oyuncular : Tiziana Maria Guarneri, Bihter Altay, Sinem Ceyhan, Tuğba Yarbağ, Ümit Doğan, Öner Ateş, Yunus Derin, Yalçın Zobu
Dramaturg: Habibe Güngör
Metin: Ekip Çalışması
Müzik Aranjman: Veysel Colak
Maske: Zafer Demirel
Karakterler Köstüm : CLANDESTİNO
Shakespear'in Köstümü: Matta Maaryi
Işık ve Teknik Yönetmen: Giancarlo Bella
Koreograf: Özlem Arıkan
Yönetmen ve Senarist: Dorina Maria Harangus

Eğer bir tiyatro oyunundan karakterler çıkıp gelse onlara ne sorardınız?
Gerçek ve kurgu bir araya gelip yeni bir gerçeklik oluşturabilir mi?
Gerçeği sizinle birlikte yeniden kurgulamak istiyoruz.
Onlarla tanışıp sorular sorun ve bilmek istediğiniz her şeyi kendi ağızlarından duyun.
Kendinizi yaratmanın başladığı yer olan "bilmeme" durumuyla başbaşa bırakın.
Şimdi siz ve karakterler "şimdi"nin gücüne sahip olacaksız. şimdi... ve şimdi... ve şimdi...
...çünkü...

"Hayat bir oyun sahnesi, bizler de sıralarımız geldikçe sahneye çıkan birer oyuncuyuz"
Luigi Pirandello, oyun karakterlerini, oyunculuk 'maske'sinden ayırıp seyircinin önüne
çıkaran ilk yazardı.
Pirandello'nun oyunlarının arkasındaki anafikir, insanların belirli bir duruma hayat vermeye çalışmaları, ancak bu anlayışın yanılsamalar yarattığı düşüncesidir. Çünkü hayat, gerçek, zaman akışkandır ve tanımlanamaz. Bazen insanoğlu, düşüncelerin yanıltıcı doğasının bilincindedir ve bu da bizim maske ve yüzle ilgili referans noktalarımızı betimler:
Yüz bireyin karmaşık sıkıntılarını temsil eder.
Maske, sosyal kuralları ve dış görünüşü temsil eder. Pirandello'ya göre, bütün sosyal kurumlar ve düşünce sistemleri, din, hukuk, felsefe, ahlak vb., toplumun, yarattığı maskeyle, insanın yüzünü biçimlendirme ve onu sınıflandırma şekilleridir. Maske içsel gereksinimlerden veya taleplerden meydana gelebileceği gibi gerçekçi yada mecazi anlayışlardan da vücut bulabilir.

Sizi Pirandello'nun aynasından ‘Romeo ve Jüliet'in karakterlerine bakmaya davet ediyoruz ki yansısı tıpkı dünyanın gözü gibi bir iç bakıştır. Karakterler, seyirciyle güncel kalabilir, aynı dili konuşabilir ve tek bir gerçeklikte zamanın eridiği yerde seyirciyle birlikte var olabilirler: şimdiki zaman, William Shakespeare'in evrenselliği yoluyla yansıyor.

Açıklamayı Gizle




	Copyright © 2007 Mynet A.Ş. Telif Hakları Mynet A.Ş.'ye aittir.	İletişim · Reklam · Yardım · RSS WAP · Facebook Uygulama · Facebook Group

Dikkat!	[x] KAPAT